Άνθρωποι
ή άβουλοι κλώνοι;
Διαστροφή,
αποστροφή κι αναλγησία,
βασιλειό
μας η μιζέρια κι η υποκρισία.
Διαταγές,
υποταγές, φοβέρα,
ατέλειωτη
κι άσκοπη η κάθε μέρα.
Θέλουν η
ζωή μας να τελειώνει, να μικρύνει
οι φόβοι
έρχονται από μακριά σαν σμήνη,
εμείς
απαίδευτοι τους μετατρέπουμε σε ερινύες,
διαλέγουμε
να 'μαστε άμαχες λείες.
Κάθε μυαλό
βραχυκυκλώνει,
δεν είμαστε
άνθρωποι είμαστε άβουλοι κλώνοι.
Η λευτεριά
υφίσταται μόνο ως λέξη,
τα δεσμά
μάς προκαλούνε έλξη.
Πολιτικοί,
τράπεζες, μεγαλοαφεντικά
μας
κατευθύνουν μεθοδικά,
μας
στριμώχνουνε στης...





