Sporades newspaper | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΒΟΡΕΙΕΣ ΣΠΟΡΑΔΕΣ | email: 18154poulios@gmail.com | Tηλ. 6942 22 62 01

ΣΚΟΠΕΛΟΣ | ΑΦΟΙ ΠΡΟΒΙΑ I

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Ακυρώνεται ο φετινός Πανελλήνιος Ποιητικός Διαγωνισμός «Καισάριος Δαπόντες» 2019

Θα θέλαμε να ενημερώσουμε τους φίλους ποιητές, ότι για τη φετινή χρονιά δε θα πραγματοποιηθεί ο Πανελλήνιος Ποιητικός Διαγωνισμός «Καισάριος Δαπόντες» της Σκοπέλου, λόγω της απώλειας ενός από τους εμπνευστές και δημιουργούς του θεσμού, του Γιώργου Μιχελή, πρώην Δημάρχου του νησιού, μουσικοσυνθέτη και κριτή του Διαγωνισμού, που χάσαμε πρόσφατα τόσο άδικα και αναπάντεχα....

Η Οργανωτική Επιτροπή του Διαγωνισμού

Μάρω Βλαχάκη - Σάσα Καραγιαννάκη - Νινέττα Κοσμά

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Σκόπελος / Μειοδοτικός διαγωνισμός για τη μίσθωση ακινήτου

Ο Δήμος Σκοπέλου ανακοινώνει ότι το Περιφερειακό Υποκατάστημα Μισθωτών ΕΦΚΑ Μαγνησίας εξέδωσε την υπ΄ αρ. Γ31/4274/2018 (ΑΔΑ: 6ΧΩΞ465ΧΠΙ-3ΔΑ) Προκήρυξη δημόσιου μειοδοτικού διαγωνισμού, όπου περιλαμβάνονται οι σχετικές προδιαγραφές και όροι,  για τη μίσθωση ακινήτου στη Σκόπελο για τη στέγαση του Αποκεντρωμένου Τμήματος.

Ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί την 13-12-2018, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11.00 στα γραφεία του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Μισθωτών Μαγνησίας του ΕΦΚΑ επί της οδού Θρακών 20, Βόλος, ΤΚ 38333, ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής.

Οι προσφορές θα υποβάλλονται στη Γραμματεία της παραπάνω διεύθυνσης από την 6-12-2018 έως την ημέρα και ώρα διεξαγωγής του Διαγωνισμού από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου ή από εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Κι εσύ μπήκες...

Κι εσύ μπήκες σε εκείνο το ξύλινο κουτί
να κρυφτείς από τη βία του κόσμου
μου είπες θα ανθίζω την άνοιξη
και θα κρυώνω τους χειμώνες
κι έτσι θα κουβαλάω τις εποχές μέσα μου
κι εγώ που ήθελα να έρθω μαζί σου
αλλά δεν ήταν γραφτό
έμεινα πάνω απ΄ το χώμα να ανθίζω την άνοιξη
και να κρυώνω τους χειμώνες
κι έτσι να σε έχω μαζί μου πάντα
στην καρέκλα που τρώγαμε φαγητό ζεστό και ψωμί
και στις γιορτές που πίναμε κόκκινο κρασί
και κρυφογελούσαμε στο θάνατο
και στις ευχές μας

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2018

Ματιές τ’ Απρίλη

Ματιές τ’ Απρίλη
μέσα σ’ ευωδιές λάμπουν,
αρώματα της άνοιξης,
ματιές σαν φωνές σιγανές του έρωτα
όνειρα άστρα τραγουδούν στο μισοσκόταδο,
χαρμόσυνες μελωδίες δραπετεύουν
απ’ της νιότης το γοργό ρυθμό.

Ματιές τ’ Απρίλη
φεγγαρένιες ματιές μες στη σιωπή
εκμυστηρεύονται λόγια του παρόντος
σε στιγμές διαρκείας,
ματιές σαν λόγια απ’ αλλοτινούς πόθους
μιλούν γλυκά, κυριαρχούν στον κόσμο,
με κατακτούν καθώς τις αντικρίζω.

Ματιές τ’ Απρίλη
μέσα σε νύχτες ανθισμένες
ματιές που αποπλανούν,
γοητεία διάχυτη σε δρόμους μυστηρίου,
ανυπέρβλητη μαγεία,
ματιές σαν φιλιά ηδονικά,
σαν χάδια απαλά.

Ματιές τ’ Απρίλη,
λάμψεις σε φόντο καστανό,
αισθήσεις που ταξιδεύουν χωρίς πυξίδα,
καράβι ακυβέρνητο το πάθος
σε έναν φουρτουνιασμένο ωκεανό συναισθημάτων.
Ματιές τ’ Απρίλη οι ματιές σου,
σαν απαρχή του έρωτα,

σαν απαρχή της άνοιξης.

ΕΠΑΙΝΟΣ


Ευγενία Τζένη Τσιούγκου

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2018

Τούτη η Χώρα

Τούτη η χώρα αδερφέ μου,
τούτες οι πέτρες
που άλλες φορές σμιλεύουνε πολιτισμό
κι άλλες φορές
σαν συμπληγάδες σε συνθλίβουν,
τούτη η χώρα
που κάποτε μεθυστικά
μοσχοβολά βασιλικό
και κάποτε η  καμένη σάρκα της
σου καίει το ρουθούνι,
τούτη η χώρα,
που άλλοτε σφάζει κι άλλοτε  αιμορραγεί

Φωτιά και θάλασσα είν΄ μαζί
Μπαρούτι και λιβάνι.

Τούτη τη χώρα αδερφέ μου,
Ετούτον τον γενέθλιό σου τόπο
-Τι κι αν τα χρόνια δίσεκτα,
κάποτε στα χρεώνει,
τι κι αν στην πλάτη σου βαρύ
φορτίο ακουμπά-
σφίγγε τον πάνω σου σαν άγιο φυλαχτό.
Κατάσαρκα χιτώνα φόρεσέ τον.
Έχε τον μέσα σου τιμή. 

Γιατί είσαι Έλληνας κι αυτό

Είναι Ευθύνη.

Γ' ΒΡΑΒΕΙΟ

Βαρβάρα Χριστιά

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

Στου πόθου το λιμάνι

Στου πόθου τ’ ομορφότερο λιμάνι
αγνάντευες θλιμμένη το νερό.
Ό,τι έχασες κι ό,τι σε βρήκε πάλι
τα φόρτωσες στον άδικο καιρό.

Κι αν ήταν καλοκαίρι ονειρεμένο,
μια ανάμνηση του πιο τρελού κεφιού,
φθινόπωρο το βρήκε λυπημένο
να πνίγεται απ’ τις στάλες του ουρανού.

Στου πόθου την πιο όμορφη ιστορία
αφέθηκε η ψυχή σου εξαρχής,
μα χάθηκε το μέτρο στην πορεία
και ήρθε το φθινόπωρο νωρίς.

Κι αν ήταν η χαρά που τη μεθούσε
κι οι πιο ζεστές του νου ακρογιαλιές,
μια δύναμη απ’ την άκρη την τραβούσε
να κλείσει στο συρτάρι τις στιγμές.

Στου πόθου τ’ ομορφότερο αστέρι
ταξίδεψες τη σκέψη σου ξανά
κι αν χάθηκε νωρίς το καλοκαίρι,
φθινόπωρο πάλι άνοιξες φτερά.

Κι αν φύλαγε η βροχή να τα ξεκάνει
και φυλακή να κλείσει τη φυγή,
στου πόθου το ομορφότερο λιμάνι
ξεκλείδωσε η αγάπη τη ζωή.

Γ' ΒΡΑΒΕΙΟ

Στέλλα Πετρίδου

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

Περνούν τα χρόνια…

Περνούν τα χρόνια σαν πουλιά κυνηγημένα
κι έρχονται νύχτες και φεγγάρια με βροχές,
καράβια φεύγουν μ’ αυταπάτες φορτωμένα
κι εσύ με ζεις με ξεχασμένες προσευχές…

Τ’ αστέρια μέτρησα μια νύχτα στ’ ακρογιάλι,
σ’ άγνωρους τόπους και σε γκρίζους ουρανούς,
σ’ αυτή τη  θάλασσα που με πλανεύει πάλι,
στ’ άγιο ξεφάντωμα που δε το βάνει ο νους…

Τρέχουν οι άνθρωποι το χρόνο να προφτάσουν,
σφυρίζουν τρένα που δεν έχουν γυρισμό
κι ότι ασύλληπτο γεννιέται θα το χάσουν,
αφού αψήφησαν του μάντη το χρησμό…
……………………………………………
Κάποιος μου ζήτησε ταυτότητα στο δρόμο
κι εγώ του έδωσα τσιγάρο δανεικό,
κι όταν το άναψε με άγγιξε στον ώμο
κι απ’ την οδύνη μου, ζητούσε μερτικό…
……………………………………………
Περνούν τα χρόνια ζοφερά κι ανταριασμένα
κι αίμα σταλάζει  μια αλλόκοτη πληγή,
μ’ αν χαμηλώσουνε τα σύννεφα για μένα,

θα ‘ρθω κοντά σου να με ζήσεις μάνα γη…

Α' ΒΡΑΒΕΙΟ

Γιώργος Δ. Μπίμης

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

Γράμμα στη Μυρτώ

Βρέχει σταγόνες διαμάντια η βροχή,
κρυστάλλινα τα δάκρυα, φθινόπωρο η αυγή.
Πάει και φέτος Μυρτώ η ζωή,
η αγάπη του Αυγούστου θα μείνει εκεί...
σ΄  εκείνο τ΄ απόμακρο γαλάζιο νησί.

Ρουτίνα η ζωή στην πόλη εδώ.
Τα φώτα αναμμένα τυφλώνουν Μυρτώ.
Οι ήχοι ανάκατοι στους δρόμους νωρίς...
θεριεύουν τη νύχτα τα δέντρα σιωπής.

Θα φύγει η βροχή, το πρώτο αγέρι
κι όταν ξανάρθει Μυρτώ καλοκαίρι,
θα τρέξω και πάλι το πρώτο να βρω,
καράβι τ΄ ανέμου και θα ΄ρθω Μυρτώ.

Θυμάμαι πως γράψαμε στην αμμουδιά,
με βότσαλα τα όνειρα για να ΄ ναι κρυφά.
Θυμάμαι πω δώσαμε υπόσχεση "μαζί",
μπροστά στο ξωκλήσι... εκεί στο νησί.

Το γράμμα τελειώνει... Σου στέλνω φιλιά...

Αγάπη στη Σκόπελο... Μυρτώ γεια χαρά...

Γ' ΒΡΑΒΕΙΟ

Αριάδνη Πολυμέρου

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018

Απουσία

Πώς στοίχειωσες τη σκέψη μου
φευγάτος για δυο χρόνια
κι απίθωσες  για μένανε
πικρή μιαν αγκαλιά
Πώς ζεις στο σύμπαν χώρια μου,
χωρίς ίχνος συμπόνια,
χωρίς να σε βλέπω να γελάς
χωρίς  να με κοιτάς;
Πώς να σ’ αφήσω ελεύθερο
και να μη σε γυρεύω
να μου γλυκαίνεις τον καιρό
γλυκά να μου μιλάς,

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2018

Ξέχασες

Ξέχασες το παράθυρο ν’ αφήσεις ανοιγμένο,
να το κοιτώ διαβαίνοντας κι’ η καρδιά να σπάζει.
Να λέω ότι γύρισες και να σε περιμένω,
να ραίνω ρόδα την αυλή και γιούλια το περβάζι.

Να στρώνω δείπνο γιορτινό για σένα και για μένα.
Να λέω στον ήλιο να κρυφτεί, να γρηγοροβραδιάσει,
δειλό φεγγάρι να φανεί, να ’ν όλα αποσκιωμένα,
να θαμποφέγγει όπου πατάς κι’ ο ίσκιος σου περάσει.-

Μη σε γνωρίσουν, μη σε δουν να δρασκελάς την πόρτα.
Θα ’χω τα φώτα σφαλιστά και τα κεριά αναμμένα.
Θα ’ναι τα μάτια μου γλαρά και λάγνα όπως και πρώτα
και η καρδιά μου ολάνθιστο τριαντάφυλλο για σένα.

Όλα στο σπίτι σου κλειστά, πόρτες και παραθύρια.
Πίσω απ’ τη γρίλια στέκομαι και κάνω τα σινιάλα.
Πάλι κι’ απόψε αδειανά τα δυο μας τα ποτήρια,


πάλι λουλούδια σκότωσα και πέθαναν στη γυάλα.-

Γ' ΒΡΑΒΕΙΟ
Ζ' πανελλήνιος Ποιητικός Διαγωνισμός "Καισάριος Δαπόντες"

Kατερίνα Μακρή

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018

Στον Ξενιτεμένο

Φίλε καλέ κι αδερφικέ μου
που μέχρι χτες στενάζαμε μαζί,
λίγα λόγια έχω να σ’ ορμηνέψω απ’ τη πατρίδα
και συμπάθαμε που το μελάνι μου είναι τόσο ξεφτισμένο

Το σπίτι που μεγάλωσες ρήμαξε με το φευγιό σου,
τα λουλούδια του κήπου σου δε γνέφουν πια στους διαβάτες
οι αναμνήσεις μας οι παιδικές σκουριάζουν
στις αλάνες που ανακαλύπταμε την Άνοιξη

Όσο για μένα,
τα νέα τα μαθαίνω πια απ’ τις τηλεοράσεις
με τα μάτια κλειστά

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Αγάπη που όλα καταλεί

Μοναχογιέ των στεναγμών και της πικρής σελήνης,
λάμψη εσύ των αστεριών που λάμψη τους βαθύνεις…
Φασκόμηλο κι αγριοπανσές σου πλέκομαι στεφάνι,
το αίμα μου χαμόμηλο και στο γλυκοξανθίζω.
Χαϊδεύω τα μαλλάκια σου σαν μάνα που σε χάνει,
στα πόδια σου πατημασιά, γουβίτσα που ανθίζω.
Στείλε με τ’ ουρανού πουλί, της θάλασσας το ψάρι,
σεντόνι μοσχομύριστο απ’ τ’ άσπρο σου κλινάρι,
να τυλιχτώ, να ζεσταθώ, δίπλα σου να πλαγιάσω
και στου κορμιού σου τη φωτιά για να γλυκοκουρνιάσω…

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Δείπνος Μυστικός

Παιδιού δακρύων σταλαγμός, μια συντριβή ακόμα,
μια ψυχισμού κατάρρευση σε κίνηση αργή
κι αντίκρυ στ’ άδειο βλέμμα του μάνας ψυχή και σώμα
σε τελετή παράδοσης σε ουρανό και γη.

Στο αιχμηρό συναίσθημα του παιδικού του τρόμου
αργά συγκαταλέγεται κι ο αποχωρισμός,                             
ψυχής πορεία που ‘μεινε μες στα μισά του δρόμου,
σβήνει σαν άστρο π’ άφησε για πάντα ο φωτισμός.

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Αποτελέσματα Ζ' πανελλήνιου Ποιητικού Διαγωνισμού "Καισάριος Δαπόντες"

Ο Δήμος Σκοπέλου και η Οργανωτική Επιτροπή του Πανελλήνιου Ποιητικού Διαγωνισμού ευχαριστούν θερμά, για ακόμη μία χρονιά, όλους τους ποιητές για τη συμμετοχή τους, καθώς και την Επιτροπή Αξιολόγησης που συνέβαλλαν στην καθιέρωση του θεσμού αυτού.
Ενημερώνουμε τους ποιητές ότι ο Δήμος Σκοπέλου διατίθεται να αναρτήσει τα ποιήματα που διακρίθηκαν στο διαδίκτυο, όπως κάθε χρόνο, ενώ μερικά από αυτά έχουν ήδη προταθεί και για μελοποίηση. Όσοι από τους παρακάτω διακριθέντες επιθυμούν τη δημοσίευση των ποιημάτων τους, παρακαλούμε να τα αποστείλουν σε ηλεκτρονική μορφή στο e-mail: ninettakosma@yahoo.gr και όσοι επιθυμούν να μάθουν τη βαθμολογία τους, ασχέτως βραβείου, μπορούν να καλέσουν στο 2424300580.

Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ
Αθανάσιος Τρίψας (ΑΙΓΙΟ) «Δείπνος μυστικός»
Μαίρη Πίσια (ΑΘΗΝΑ) «Έγχρωμη πατρίδα»
Γιώργος Μπίμης (ΛΕΙΒΑΔΕΙΑ) «Περνούν τα χρόνια...»

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Σκόπελος / Ζ' Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης 2018 - Παράταση

Η Οργανωτική Επιτροπή του
ζ΄ Πανελλήνιου Ποιητικού Διαγωνισμού "Καισάριος Δαπόντες" (κλικ),
ύστερα από ερωτήσεις πολλών ενδιαφερομένων, αποφάσισε να δώσει παράταση στην προθεσμία υποβολής ποιημάτων έως τις 20 Απριλίου.

Καλή επιτυχία σε όλους τους συμμετέχοντες και Καλή Ανάσταση!

Σας περιμένουμε το Σεπτέμβρη στην όμορφη Σκόπελο...

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

ζ΄ Πανελλήνιος Ποιητικός Διαγωνισμός «Καισάριος Δαπόντες» / προκήρυξη

Ο Δήμος Σκοπέλου και το Γραφείο Εθελοντισμού της Δημοτικής Κοινότητας Σκοπέλου προκηρύσσουν τον κατά σειρά ζ΄ Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό "Καισάριος Δαπόντες", στη μνήμη του Σκοπελίτη λόγιου και ποιητή του 18ου αιώνα.
Στόχος του διαγωνισμού είναι η ανάδειξη του ταλέντου νέων δημιουργών.

Όροι Συμμετοχής:
·        Το θέμα του διαγωνισμού είναι ελεύθερο και οι στίχοι δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τους τριάντα δύο.
·        Οι διαγωνιζόμενοι θα μπορούν να μετάσχουν με ένα μόνο ποίημά τους.
·        Το διαγωνιζόμενο ποίημα θα πρέπει να είναι ανέκδοτο και αδημοσίευτο και να υποβληθεί σε έξι δακτυλογραφημένα αντίγραφα υπογεγραμμένα μόνο με το ψευδώνυμο.
·        Τα αντίγραφα θα πρέπει να συνοδεύονται από σφραγισμένο φάκελο, στον οποίο θα αναγράφεται το ψευδώνυμο και θα περιέχει τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου (ψευδώνυμο, όνομα, επώνυμο, ηλικία, διεύθυνση, επάγγελμα, αριθμό τηλεφώνου και κινητού και e-mail, αν έχει). Όλα μαζί θα πρέπει να ταχυδρομηθούν μέσα σε φάκελο, ο οποίος στη θέση του ονόματος του αποστολέα θα φέρει μόνο το ψευδώνυμο του διαγωνιζόμενου.
·        Τα αντίγραφα δεν επιστρέφονται.
·        Προσοχή:

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Διαγωνισμός καιρικής φωτογραφίας από το meteo.gr

Ανεβάστε μέσω εφαρμογής (κλικ) έως και 3 φωτογραφίες σας με καιρικά φαινόμενα και διεκδικήστε ένα από τα 10 έπαθλα που θα δοθούν με βάση την ψήφο του κοινού.

Οι 3 συμμετοχές με τα περισσότερα likes θα κερδίσουν από ένα ανεμόμετρο χειρός μάρκας Benetech GM816, ενώ οι επόμενες 7 από μία κούπα MeteoGr.

Δείτε την "φόρμα" και τους όρους συμμετοχής με ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Παράταση

Παραπατάω στα όνειρά μου μεθυσμένη
γυρεύοντας μια διέξοδο φυγής
από το αλισβερίσι της ζωής
νοιώθω πως έχω νιότη γερασμένη

Μου λες θα ’ρθουν ευτυχισμένες μέρες
μα ζω μες σε λασπόνερα και έλη
δεν έχει πάτο του πόνου το βαρέλι
κι οι ελπίδες μου ναυάγιο σε ξέρες

Αυτή η ζωή που μ’ έταξαν να ζήσω
και τέλος να της βάλω δεν τολμώ
πρωί και βράδυ μόνο αγκομαχώ
τα δανεικά μου χρέη να γυρίσω

Στου κόσμου το παζάρι ξεπουλάνε
φτηνές απολαύσεις που  ναρκώνουν
με «αίμα» και χρόνο προπληρώνουν
όσοι χαρές «ανόθευτες» ζητάνε

Σε σώμα ανοίκειο είμαι παγιδευμένη
θητεία σε στρατόπεδο της γης
να δραπετεύσεις θες μα δεν μπορείς
ο χρόνος λάβα στο είναι μου χυμένη

Μαργαριτάρια στον βούρκο τα ονειρά μου
οι θύμησες εγίναν κομποσκοίνι
περαστικές χαρές με δίχως μνήμη
σκιές που ακολουθούν τα βήματά μου

Κι όταν το λάδι σώνει στο κερί μου
κι ο θάνατος μου μοιάζει φιλικός
κάποιος σε μένα άγνωστος θεός
παράταση μου δίνει στη ζωή μου

Αριάνα-Χριστίνα Λιναρά
Β' Βραβείο
ΣΤ' Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Ο θρήνος του σμάλτου

Θρήνος Κενταύρων, ουρλιαχτό και σμάλτου η θυσία,
έκλαψαν τ’ Αετώματα, τα μάρμαρα τα σκίσαν,
πού ν’ τα χρυσελεφάντινα, στυγνή λεηλασία,
έγδυσαν τα Προπύλαια, Μετόπες θρυματίσαν.

Κλοπή αιώνων, έγκλημα, των σπλάχνων της Πεντέλης,
με συμμαχία ανίερη, ν’ αρπάξουν ταξιδέψαν,
Ελγιν, Σουλτάνος πρεσβευτές, ανήθικης αγέλης,
την Ζωοφόρο φτώχειναν, το Ερέχθειο κουρσέψαν.

Τ’ άγγιξαν χέρια ληστρικά και με σφυριά τα σπάσαν,
σαν σκλάβοι αλυσοδέθηκαν, στο πέλαγος χαθήκαν,
πόσα αναθέματα χωρούν, το κάλλος που χαλάσαν,
σ’ άμμο κινούμενης ντροπής, για πάντα βυθιστήκαν.

Στέκουν οι Καρυάτιδες, στον χρόνο κολοφώνες,
ένα τους βλέμμα βλοσυρό και τ’ άλλο ικεσίας,
βάρος κρατούν αγόγγυστα κι ας πέρασαν αιώνες,
το ταίρι τους το κλείσανε, σε γη αιχμαλωσίας.

Λάξευσε πέτρα, εμφύσησε, ανάσα ο Φειδίας
κι έλαμψε η αρχαιότητα, σαν φως της οικουμένης,
Ακρόπολη ερωτεύτηκε, ο ρους της ιστορίας,
αθάνατα κειμήλια, μιας δόξας λαβωμένης.

Μείγμα χρυσού πολιτισμού και γλυπτικών θαυμάτων,
στίγμα αρχαίας ομορφιάς κι αμάλγαμα αξίας,
τέχνη εσύ αξεπέραστη, στιλπνάδα αρωμάτων,
δέους βαριάς κληρονομιάς κι απέραντης λατρείας.

Ωρα για παλιννόστηση και για δικαιοσύνη,    
η σπίθα έγινε φωτιά κι η υπομονή αγώνας,
να ‘ χαν οι τύψεις σεβασμό κι ο εγωϊσμός αισχύνη,
είν’ ορφανός κι αιμορραγεί, πονάει ο Παρθενώνας.

Ιωάννης Κακαγιάννης
 Α' Βραβείο
ΣΤ' Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Ακόμη δεν μπορέσαμε

Ακόμη δεν μπορέσαμε να σβήσουμε τα πρέπει
απ’ τη ψυχή μας και γι’ αυτό μονίμως στην αυλή
προσμένουμε να εμφανιστεί το μάτι που επιβλέπει
αν μάθαμε απ’ τα λάθη μας κι αν είμαστε καλοί.

Ακόμη δεν μπορέσαμε να βρούμε κάποιο δρόμο
που να οδηγεί στης λύτρωσης τη δοξασμένη γη
εκεί που οι πάντες υπακούν στης λησμονιάς το νόμο
που μ’ αίμα γράφτηκε πολλών ανθρώπων μιαν αυγή.

Ακόμη δεν μπορέσαμε ν’ αλλάξουμε το δέρμα
στο ψεύδος που σκεφτήκαμε πριν κάμποσο καιρό
για να μην κλαίμε σαν παιδιά κοιτάζοντας το γέρμα
να προμηνά το μέλλον μας σε φόντο ζοφερό.

Χριστέ μου, δεν μπορέσαμε και τις νυχτιές μας πιάνει
σαν ρίγος κάτι ακούγοντας το νου μας ν’ αλυχτά
που ρίξαμε την άγκυρα στου φόβου το λιμάνι
και δεν ανοίξαμε πανιά να βγούμε στ’ ανοιχτά.

Γιάννης Χαϊδεμένος
 Έπαινος
ΣΤ' Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης