Στην
Σκόπελο, είμαστε ο καλύτερος αλλά κι ο
χειρότερος κόσμος!
Για
τους ξένους είμαστε φιλόξενοι, ευγενικοί
γινόμαστε θυσία, για τους συντοπίτες
μας όμως και για το περιβάλλον που ζούμε
δεν μας καίγεται καρφάκι! Κοιτάμε μόνο
το συμφέρον μας, τη βόλεψή μας, την
ευκολία μας και όλα τα άλλα ας πάνε στο
καλό. Προσπαθούμε μάλιστα όπου μπορούμε
να κάνουμε και κανένα κακό, έτσι για να
περνάει η ώρα! Κοιτώντας φυσικά, πάντα
την καμπούρα των άλλων και ποτέ τη δικιά
μας!
Επίσης
ανάλογα με τις γνωριμίες και την
οικονομική δύναμη του καθένα η καμπούρα
του γίνεται μικρότερη έως επίπεδη θα
έλεγα. Καίγεται το σπίτι του γείτονα
και εμείς σχολιάζουμε στα καφενεία πόσα
λάθη είχε κάνει αυτός και άλλα διάφορα...,
ή χειρότερα, ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΜΕ! Δεν θέλουμε
να ανακατευτούμε, μήπως και θιγεί κάποιο
συμφέρον μας, μήπως βγάλουμε κακό όνομα,
μήπως χάσουμε την ησυχία μας και τη
θεσούλα μας... αλίμονο μόνο όταν θα φτάσει
η φωτιά στο δικό μας σπίτι. Να δούμε τότε
με...












