Sporades newspaper | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΒΟΡΕΙΕΣ ΣΠΟΡΑΔΕΣ | email: 18154poulios@gmail.com | Tηλ. 6942 22 62 01

ΣΚΟΠΕΛΟΣ | ΑΦΟΙ ΠΡΟΒΙΑ I

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

Κοινωνία σε παρακμή

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Το πρόσφατο άρθρο του κου Βαγγέλη Γεωργ. Κοσμά «Συνταγματική Δημοκρατία» σε αυτόν εδώ τον ιστότοπο αξίζει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να διαβαστεί από όλους τους Έλληνες, μηδενός εξαιρουμένου και να εισαχθεί σε όλα τα σχολεία της χώρας προς  μελέτη και προβληματισμό. Ο κύριος Κοσμάς περιγράφει στο καταπληκτικό του κείμενο με μεγάλη σαφήνεια πράγματα τόσο γνωστά, τόσο στοιχειώδη και τόσο αυτονόητα, τα οποία, δυστυχώς, παραμένουν ζητούμενα για την κοινωνία μας.

Μιας κοινωνίας που έχει γαλουχηθεί με το «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξουμε». Μιας κοινωνίας που μέχρι πρότινος το 60% των φορολογουμένων δεν πλήρωνε φόρο εισοδήματος. Μιας κοινωνίας που αδυνατεί να λειτουργήσει χωρίς ρουσφέτια, διευθετήσεις, εξυπηρετήσεις και γενικώς αρπαχτές πάσης φύσεως. Μιας κοινωνίας που παρά όλα όσα νοσηρά συμβαίνουν γύρω μας συνεχίζει να θεωρεί την παραβατικότητα, την ατιμωρησία και το ακαταδίωκτο κεκτημένα δικαιώματα. Μιας κοινωνίας που ψάχνει συνωμοσίες και βλέπει παντού συνωμότες για τα προβλήματα που η ιδία δημιούργησε. Μιας κοινωνίας που, τώρα που τα λεφτά τελείωσαν, οργίζεται, θυμώνει, φωνάζει, βρίζει, κι αν χρειαστεί, χειροδικεί. Μιας κοινωνίας που ψηφίζει δεκαετίες τώρα τα λάθος πρόσωπα γιατί ψηφίζει με λάθος κριτήρια και λάθος κίνητρα.

Ας μην κοροϊδευόμαστε. Το έχω ξαναπεί και δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω κι ας καταντήσω γραφικός. Το κάθε εκλογικό σώμα έχει το πολιτικό προσωπικό που του αξίζει.

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2019

Οικολόγος...

Άλλος ένας... '' οικολογος'' επί το έργον! Που αλλού; Μα στο Έλιος, βέβαια. Εδώ, άλλωστε, υπάρχει παράδοση στο συγκεκριμενο'' αθλημα'' . Αποφάσισε (με το έτσι θέλω) να χαντακώσει το δυστυχισμένο δένδρo κι επειδή -λέει- τολμά να ρίχνει τα φύλλα του στην αυλή του. Έκρινε, λοιπόν, να το ''τιμωρησει''με τον τρόπο που μόνον αυτός ξέρει, χαρακτηρίζοντάς το, μάλιστα, ως... '' βρωμερο''!

Ποιος, επιτέλους, θα μας προστατεύσει από κάτι τέτοιους ''οικολόγους'';

Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Greco mascara

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Η απόδοση κάποιων χαρακτηριστικών σε ένα λαό πρέπει να γίνεται πάντοτε με προσοχή και με την βεβαιότητα ότι, σε καμιά περίπτωση, οι απόλυτοι χαρακτηρισμοί δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Υπεραπλουστεύσεις αλλά και αυθαίρετες γενικεύσεις μπορεί να είναι επικίνδυνες και να οδηγήσουν σε στερεοτυπικές αντιλήψεις. Από την άλλη μεριά, ωστόσο, θα μπορούσαμε να δώσουμε κάποια χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας κάθε λαού, που θεμελιώνονται στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς, στις ενέργειες και στις αντιδράσεις των ανθρώπων που τον αποτελούν.

Μια πρώτη απόπειρα χαρακτηρισμού του Νεοέλληνα οδηγεί στο συμπέρασμα πως πρόκειται για ένα λαό γεμάτο αντιθέσεις. Τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν την ελληνική φυσιογνωμία πολλές φορές είναι αντιφατικά μεταξύ τους. Πχ οι Έλληνες αγαπούν την παράδοση τους, αλλά συχνά χαρακτηρίζονται από έντονη ξενομανία, έστω κι αν τα ξένα στοιχεία που υιοθετούν αντιτίθενται στα παραδοσιακά τους ήθη και έθιμα. Άλλο βασικό χαρακτηριστικό τους είναι η δισυπόστατη φυσιογνωμία τους, δηλαδή ότι συχνά καταφέρνουν να ανάγουν ένα μειονέκτημα τους σε πλεονέκτημα και αντίστροφα. Π.χ. το πείσμα που τους χαρακτηρίζει μπορεί να αποβεί καταστροφικό αλλά ταυτόχρονα να τους οδηγήσει σε αξιοθαύμαστες ενέργειες. Τέλος, σημαντικό είναι πως τις περισσότερες φορές επιλέγουν το δρόμο των άκρων και όχι τον δρόμο της μεσότητας, την οποία δίδαξε ο Αριστοτέλης.

Στο παρόν κείμενο θα επικεντρωθώ στα αρνητικά στοιχεία των Νεοελλήνων, επιφυλασσόμενος, ταυτόχρονα, να αναφερθώ και στα θετικά του λαού μας σε ένα μελλοντικό μου κείμενο.

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Η ενδοσχολικη βία μας αφορά όλους

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Παγκόσμια μέρα κατά του ενδοσχολικου εκφοβισμού και της ενδοσχολικης βίας η σημερινή - «bullying» είναι ο διεθνής ορός που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το φαινόμενο-  και καλό είναι να θυμόμαστε ότι αυτό το κοινωνικό πρόβλημα -γιατί περί αυτού πρόκειται-  παρόλο που στις περισσότερες φορές αποσιωπάται, είναι υπαρκτό και διαρκές. Έχει πολλές και  σοβαρές επιπτώσεις, τόσο στη σωματική και ψυχική υγεία, όσο και στην ψυχοκοινωνικη ανάπτυξη του παιδιού, ενίοτε με επικίνδυνες συνέπειες και τραγικά αποτελέσματα.

Τι είναι το «bullying»;

Είναι μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανομένη βία (σωματική, λεκτική, ψυχολογική) και επιθετική συμπεριφορά, με σκοπό την επιβολή και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές  από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου. Αποτελεί φαινόμενο που ενισχύεται από τη λάθος αντιμετώπιση του, καθόσον τα περισσότερα περιστατικά αποσιωπούται, διότι θεωρείται ότι στιγματίζουν τους θύτες, τα θύματα και το κύρος του σχολείου.

Οι πιο συνηθισμένες εκδηλώσεις «bullying» είναι:

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

Ο ατομικισμός και η αδιαφορία των νέων για το κοινό συμφέρον

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Έγραφα πριν ακριβώς ένα χρόνο (22/01/2018) και με αφορμή την αποχή των συμπολιτών μου από τα κοινά, ένα άρθρο («Τον μηδέν τούτων μετέχοντα ουκ απράγμονα αλλ΄αχρειον νομίζομεν»), το οποίο, δυστυχώς, και φέτος είναι εξίσου επίκαιρο όπως τότε.

Η αδιαφορία, κυρίως των νέων, για τα κοινά και η αποχή τους από τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα του τόπου μας χτυπά «κόκκινο» και, το χειρότερο, δεν φαίνεται να αλλάζει κάτι προς το καλύτερο στο ορατό μέλλον.

Το φαινόμενο είναι γενικότερο και δεν αφορά μόνο την μικροκοινωνία στην οποία ζούμε. Η εξήγηση του φαινόμενου δεν είναι απλή. Ωστόσο,  μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι ένας από τους λόγους, ίσως ο σημαντικότερος, που οι νέοι μας αδιαφορούν για τα κοινά είναι το κλυδωνιζόμενο κλίμα που επικρατεί στη χώρα μας αλλά και στον κόσμο γενικότερα. Η αναξιοκρατία στους κρατικούς θεσμούς ( πχ πελατειακές σχέσεις στις προσλήψεις στον δημόσιο άτομα), η οικονομική κρίση, η ατιμωρησία των ενόχων για διάφορα σκάνδαλα, η αδικία, η ανεργία, το άγχος για την μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση και το αβέβαιο μέλλον, καθώς και η απαξίωση της πολιτικής και των κομμάτων είναι οι  κύριοι λόγοι που οι νέοι αποστασιοποιηθήκαν από τα κοινά.

Πιστεύω ότι

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

Ελλάδα, τελικά εχεις ταλέντο στο ψέμα και στην ηλιθιότητα

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Τα σχεδόν οχτώ χρόνια που έχουν περάσει από την χρεοκοπία της χώρας, είναι αρκετά για συμπεράσματα. Οι Έλληνες δεν θέλουν να αλλάξουν. Η Ελλάδα δεν θέλει να αλλάξει. Ίσως η Ελλάδα να μην μπορεί να αλλάξει, αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Και ότι δεν αλλάζει πεθαίνει.

Αυτά τα οχτώ χρόνια, προσωπικά έκανα ό,τι μπορούσα, με την πίστη και την ελπίδα πως μπορούμε να φτιάξουμε μια καλύτερη και πιο δίκαιη χώρα. Θέλω με όλη μου την καρδιά να αλλάξουμε την χώρα μας και νομίζω ότι αυτό φάνηκε από την αρθογραφία μου τόσων χρόνων.  Οποίος διαβάζει τακτικά τα κείμενα μου –ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί μαζί μου– θα το έχει διαπιστώσει.

Καταλαβαίνω πως πολλά από τα κείμενα μου είναι ολοένα και πιο απαισιόδοξα. Μάλλον θα είναι επειδή η σύγκρουση με την πραγματικότητα πλησιάζει και θα είναι σφοδρή η ρημάδα. Η αλήθεια είναι ότι βαρέθηκα να τα γράφω, κυρίως επειδή διαπιστώνω ότι δεν αλλάζει και κάτι. Αν μη τι άλλο, πίστευα –και ίσως ακόμα να το πιστεύω– πως η ελληνική κοινωνία θα ξυπνούσε μια μέρα και θα έλεγε «τι θέλω εγώ με όλους αυτούς τους γελοίους;».

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

Πήραμε την ζωή μας λάθος

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος
Και ξαφνικά σύσσωμος, θα έλεγα, ο ξένος τύπος, ανακάλυψε ότι η Ελλάδα έχει καταστραφεί από τις «φροντίδες» που της επιφύλαξαν τα Μνημόνια και, ουσιαστικά, δεν έχει διέξοδο, αν παραμείνει στα αποκαΐδια τους.

Μονόδρομος προς την καταστροφή

Προσωπικά δικαιούμαι να πω, χωρίς ίχνος ικανοποίησης, ότι αυτές οι αυταπόδεικτες, αλλά και τόσο τραγικά καθυστερημένες διαπιστώσεις, με δικαιώνουν 100%. Η κατάσταση ήταν ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή και συνεπώς εύκολα αντιληπτή ακόμα και από οικονομολόγους του «γλυκού νερού». Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς ειδικός στα οικονομικά για να καταλάβει από την πρώτη στιγμή της κρίσης ότι όλα αυτά τα μνημόνια και ευρωπαϊκά προγράμματα είχαν τραγικά εσφαλμένη βάση και για αυτό θα κατέληγαν με βεβαιότητα (όπως κατέληξαν δυστυχώς) σε ολοκληρωτική καταστροφή της Ελλάδας: οικονομική, κοινωνική και εθνική. Η Ελλάδα καταβαραθρώθηκε, επειδή οι κυβερνώντες, με την στενή συνεργασία των ΜΜΕ, της απέκλεισαν οποιαδήποτε άλλη επιλογή, εκτός από την «υποχρεωτική ευρωπαϊκή πορεία». Και αυτή ήταν το τέλος της.

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Τώρα κλαις, γιατί κλαις (νεοέλληνα καραγκιόζη); Συ δεν είσαι που γέλαγες χτες;

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Η Ελλάδα θρηνεί. Θρηνεί την εκατόμβη των νεκρών παιδιών της που  χάθηκαν άδικα μέσα στην πύρινη λαίλαπα στην περιοχή της Ανατολικής Αττικής, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το κέντρο της πρωτεύουσας. Θρηνούμε τα τραγικά θύματα του πύρινου ολέθρου και ιδίως τα νέα παιδιά που δεν πρόλαβαν να χαρούν τη ζωή. Η τραγικότητα του θανάτου όλων αυτών των αθώων ανθρώπων συγκλονίζει βαθύτατα κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο.

Είναι κοινή διαπίστωση, πλέον, ότι οι Έλληνες πληρώνουμε σήμερα τα λάθη και τις παραλήψεις πολλών δεκαετιών, μαθαίνοντας , ταυτόχρονα, με πολύ σκληρό τρόπο πως οι πράξεις μας –ή αυτά που έπρεπε να κάνουμε και δεν κάναμε – έχουν και συνέπειες. Συνειδητοποιούμε, επιτέλους, πως όταν υπάρχει Ύβρις, ακολουθεί αναπόφευκτα η Νέμεσις.

Κράτος λιγοστό και ανήμπορο

Η χωρίς προηγούμενο σε ανθρώπινες απώλειες ανυποψίαστων ανθρώπων  καταστροφή της 23ης Ιουλίου 2018 είναι μια ιστορική καμπή για τον σύγχρονο ελληνισμό, καθώς αποτελεί την αμέσως μεγαλύτερη ανθρώπινη καταστροφή που υπέστη μετά την δεινή ήττα στον πόλεμο - εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974. Σηματοδοτεί το τέλος της παρακμιακής μεταπολιτευτικής διαδρομής προς ένα αποτυχημένο κράτος (failed state),  το μοναδικό εντός διεθνών δομών (όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ), οπού κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο. Η αποτυχία του ελληνικού κράτους αναδείχτηκε, κυρίως, με την σημερινή κατάσταση χρεοκοπίας διαρκείας. Την οποία, αφού πρώτα προκάλεσε το πολιτικό σύστημα – κυρίως διορίζοντας ακατάσχετα – εν συνεχεία, και παρά την έστω και με σκληρούς όρους βοήθεια που έλαβε από εταίρους και συμμάχους, απέτυχε να αναστρέψει, οδηγώντας την κοινωνία και την οικονομία  σε ένα φαύλο κύκλο οικονομικής και κοινωνικής καχεξίας.

Η τραγωδία της Ραφήνας

Η πυρκαγιά της Ραφήνας έφερε στην επιφάνεια παθογένειες δεκαετιών ενός φαύλου και σάπιου πολιτικού συστήματος το οποίο, με την ανοχή –αν όχι με την

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Στην χώρα των Λωτοφάγων

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Πάλι μαζεύουμε τα κομμάτια μας. Πάλι συλλέγουμε τους νεκρούς μας. Πάλι η ιστορία επαναλαμβάνεται, όχι σαν απλή φάρσα, αλλά σαν τραγωδία! Πρέπει να το πάρουμε, επιτέλους, απόφαση: Δεν θα κλείσει ποτέ αυτός ο αέναος κύκλος. Δεν θα βρούμε ησυχία, πλην, ίσως, μερικών διαλειμμάτων. Θα ζούμε πάντα …εμπόλεμα και με την αγωνία της επόμενης στιγμής. Κάτι σαν το Ισραήλ, ας πούμε. Όχι εξαιτίας κάποιων εξωτερικών εχθρών, αλλά εξαιτίας του κακού μας εαυτού, της ανοργανωσιάς μας, της τσαπατσουλιάς μας και των κακών μας εκτιμήσεων και επιλογών.

Από κόλαση σε κόλαση

Κι εκεί, λοιπόν, που πάμε να βγούμε ήρεμα και χαλαρά (sic) από …την κόλαση των μνημονίων, έρχεται η κόλαση μιας ακόμα υπέρ-πυρκαγιάς να μας θυμίσει πως εδώ είναι Βαλκάνια και Ελλαδιστάν. Αυτό είναι το σύγχρονο ελληνικό κράτος. Άλλοτε πνίγονται και άλλοτε καίγονται δεκάδες άνθρωποι, λίγα λεπτά από το κέντρο της Αθήνας σε μια περιοχή που δεν ήταν και η …ζούγκλα του Αμαζονίου.

Και μη χειρότερα

Δεν τολμώ να σκεφτώ τι θα γίνει με αυτό το κράτος αν συμβεί κάτι πολύ χειρότερο. Γιατί υπάρχουν πολύ χειρότερα από αυτό που συνέβη χτες. Φανταστείτε, λόγου χάριν, να χρειαστεί αυτό το υπάρχον πολιτικό προσωπικό που διαθέτει η χώρα να διαχειριστεί πολεμικές επιχειρήσεις, όπου θα παίζεται η ζωή χιλιάδων ελληνόπουλων και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Για σκεφτείτε το λίγο…

Το εθνικό μας σπορ

Οι Έλληνες –πλούσιοι και φτωχοί– για δεκαετίες έχτιζαν (και εξακολουθούν να χτίζουν) όπου βρουν:

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

«Δυστυχία σου Ελλάς με τα τέκνα που γεννάς»

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος
Τελικά, φαίνεται πως στην Ελλάδα ελάχιστοι είναι ικανοί να σκεφτούν και να κατανοήσουν που βρισκόμαστε ως χώρα και ως λαός. Ο καθένας το μακρύ  και το κοντό του και πέρα βρέχει ! Καμιά συνεννόηση. Καμιά επαφή με το περιβάλλον. Καμιά, έστω, ένδειξη ότι έχουμε πάρει χαμπάρι πως ένα ακόμα βήμα, ένα τόσο δα βηματάκι, στην πορεία που ακολουθούμε και πέφτουμε στον γκρεμό.

Μιλάμε για τέτοια γενική …αφασία που ο μέσος Έλληνας μπορεί να υποβληθεί σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς χωρίς αναισθητικό ! Αυτά που ακούει και βλέπει κανείς εξοργίζουν και πεθαμένους. Είναι απίστευτη η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και οι μεν πολιτικοί πέρα αρμενίζουν, οι δε πολίτες κολυμπούν σφυρίζοντας χαρωπά.

Σκάνδαλο Novartis

Παρακολουθώντας την πολιτική ζωή του τόπου και την υπόθεση Novartis –οκτώ χρόνια μετά την χρεοκοπία–, το λογικό θα ήταν να ξεσπάσουμε όλοι σε βροντερά γέλια. Το περίεργο είναι ότι δεν γελάει κανείς. Η υπόθεση αυτή –που δεν είναι καινούργια ούτε στην Ελλάδα– φέρνει στο προσκήνιο, ως εμπλεκόμενους, γνωστά και μεγάλα πολιτικά πρόσωπα της χώρας, όπως τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον πρώην αρχηγό του ΠΑΣΟΚ  Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Άδωνη Γεωργιάδη, τον Δημήτρη Αβραμοπουλο και άλλους.

Θέλουμε τους ίδιους

Περισσότερο και από το ίδιο το σκάνδαλο, είναι κάτι άλλο που θα έπρεπε να μας κάνει εντύπωση: Ότι όλοι αυτοί εξακολουθούν να είναι πολιτικοί. Συνεχίζουν να είναι εκλεγμένοι. Και το κυριότερο, ετοιμάζονται για την επιστροφή τους στην κυβέρνηση.

Και υπάρχουν ακόμα πολίτες σε αυτή την ρημαγμένη χώρα που πιστεύουν πως η πατρίδα μας θα αλλάξει με τους ανθρώπους που την διέλυσαν! Δεν ξέρω πως γίνεται οι Έλληνες να επιμένουν στο σάπιο πολιτικό σύστημα και στους σάπιους πολιτικούς που χρεοκόπησαν την χώρα. Μάλιστα, πολλοί απορούν γιατί η Ελλάδα δεν καταφέρνει να βγει από τα Μνημόνια, ενώ σε άλλες χώρες –που είχαν χρεοκοπήσει– το κατάφεραν. Η Ελλάδα δεν βγαίνει από τα Μνημόνια γιατί πρέπει να είσαι καθυστερημένος για να πιστεύεις ότι η χώρα θα  πάει καλύτερα, συνεχίζοντας με αυτούς που την κατέστρεψαν.

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Καλό ταξίδι, καπετάν Γιάννη

Είναι αβάσταχτος ο πόνος και η στενοχώρια που νοιώθουμε, όλοι εμείς οι φίλοι σου, για τον πρόωρο και άδικο χαμό σου. Γιατί έφυγες νέος έχοντας δυνατότητες να κανείς και να προσφέρεις πολλά ακόμα στην κοινωνία και στην οικογένεια σου.

Ήσουν αξιαγάπητος από όλους ανεξαιρέτως. Δεν είχες εχθρούς, αλλά μόνο φίλους. Ακέραιος με αγνότητα μικρού παιδιού, με αγάπη για όλους.

Υπάρχουν άνθρωποι που ανοίγουν δρόμο και οδηγούν μπροστά.Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να διακρίνουν το ουσιώδες ανάμεσα στα ανούσια. Υπάρχουν άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό, άνθρωποι που βλέπουν μακριά. Όλα αυτά τα είχες καπετάν Γιάννη και μαζί και μαζί και πάνω απ' αυτά είχες απέραντη καλοσύνη, τρυφερότητα και σπάνια ευγένεια, μια μεγάλη αγκαλιά για τους ανθρώπους.

«Συμμερίζομαι», «Συμπάσχω», «Προσφέρω» ήταν οι αξίες σου. Γι΄ αυτό άφησες όλους εμάς, που είχαμε την τύχη να σε γνωρίσουμε από κοντά, πολύ πιο φτωχούς και απαρηγόρητους. Δούλευες πάντα σεμνά προσφέροντας ό,τι περισσότερο μπορούσες με ειλικρίνεια και συνέπεια.

Ήσουν άριστος επαγγελματίας, γιατί ήσουν πάντα πολύ ενημερωμένος και

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Γολγοθάς χωρίς τέλος

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Η κατάσταση της Ελλάδας, αυτές τις ώρες δείχνει πως «είναι αργά για δάκρυα», και πως εξαιτίας και μακράς σειράς λαθών, κινδυνεύουμε να χάσουμε πολλά. Δυστυχώς, όμως, ακόμα και τούτες τις μαύρες εθνικές ώρες, που η πατρίδα βρίσκεται κυριολεκτικά στην κόψη του ξυραφιού λίγοι είναι αυτοί που έχουν συνειδητοποιήσει πως ο βούρκος μέσα στον οποίον έχουμε πέσει μας καταπίνει κάθε μέρα και περισσότερο.

Μια χώρα που δέχτηκε, αδιαμαρτύρητα, να εφαρμόσει εξαθλιωτικά προγράμματα (βλ. Μνημόνια) για το λαό της και που παραιτήθηκε από την εθνική της κυριαρχία επειδή της το επέβαλαν οι «εταίροι» της, έχει αναπότρεπτα, περιέλθει σε πλήρη ανυποληψία, στη συνείδηση φίλων και εχθρών.

Η λανθασμένη επιλογή όλων των κυβερνήσεων της τελευταίας οκταετίας να παραμείνουν πιστά μέλη της ΕΕ – Ευρωζώνης και να επιχειρήσουν να μας «διασωσουν»  με την συνδρομή του ΔΝΤ, αποδείχθηκε, τελικά,  καταστροφική. Οι δανειστές, που επέβαλαν τα τυραννικά  και ταυτόχρονα αναποτελεσματικά μετρά εναντίον του ελληνικού λαού, ήταν παράλογο να εκλαμβάνονται ως «φίλοι μας». Αντιθέτως, η συμπεριφορά τους ήταν, τηρουμένων των αναλογιών, περίπου αυτή στρατευμάτων κατοχής. Το μονό που τους ενδιέφερε πραγματικά ήταν η αρπάγη και καταλήστευση όλων όσων διαθέτει, ακόμη, η Ελλάδα: επίγεια, υπόγεια, υποθαλάσσια. Όλα! Και ουδόλως ενδιαφέρονται για το μετά.

«Μα …αφού χρωστάμε»

Βεβαία, οι ηττοπαθείς θα πουν:

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Εμβολιασμοί: Υποχρέωση ή επιλογή;

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Το 1990 η Ελλάδα υπέγραψε τη Σύμβαση του Παιδιού, στην οποία αναγνωρίζεται το δικαίωμα όλων των παιδιών «στο μέγιστο δυνατό επίπεδο υγείας και σε υποδομές για τη θεραπεία ασθενειών και αποκατάστασης της υγείας». Επιτρέποντας σε παραπληροφορημενους γονείς να αποφύγουν τα εμβόλια εκθέτει τα παιδιά στον κίνδυνο να ασθενήσουν από νοσήματα που θα ήταν δυνατόν να είχαν αποτραπεί και παραβιάζει ανοιχτά την υπόσχεση της να διασφαλίσει ότι κανένα παιδί δεν θα στερηθεί το δικαίωμα του να έχει πρόσβαση σε παρόμοιες υπηρεσίες υγείας.

Ανοσία αγέλης

Επιπλέον οι κυβερνήσεις έχουν την υποχρέωση να εξασφαλίζουν το κοινό καλό μέσω της νομοθεσίας και η «ανοσία αγέλης» συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών των αγαθών. Γνωρίζουμε πως προκειμένου να επιτευχθεί «ανοσία αγέλης» (εκτενής ανοσία του πληθυσμού σε σημείο που να προλαμβάνει και να αποτρέπει τη διάδοση μιας νόσου), θα πρέπει

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

«...τόν τε μηδέν τῶνδε μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα ἀλλ’ ἀχρεῖον νομίζομεν»

(Δεν θεωρούμε φιλήσυχο αλλ’ άχρηστο αυτόν που δεν ασχολείται με τα κοινά)
Θουκυδίδου, Περικλέους Επιτάφιος

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Η ολιγωρία, η αμέλεια, η αδιαφορία για τα κοινά είναι μερικά από τα (πολλά) αρνητικά του συγχρόνου Έλληνα, παρά τα συσσωρευμένα σήμερα κοινά προβλήματα, λόγω της αχαλίνωτης επέλασης της οικονομικής και φασιστικής ολιγαρχίας. Αυτούς που φιλότιμα είναι πρόθυμοι να υπηρετήσουν – ή υπηρετούν ήδη – το σύνολο, τους θεωρεί «κοροΐδα» και «συμφεροντολόγους» και θεωρεί αρετή την αδράνεια τη δική του, που πηγάζει από την οκνηρία και την ευθυνοφοβία του. Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους, που πάντοτε βλέπει με καχυποψία τους ενεργούς πολίτες και τους ενδιαφερομένους για τα κοινά, για τους οποίους πιστεύει πως όλοι τους είναι «βολεψάκηδες»και «κλεφτές».

«Ιδιώτης»

Στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε μεγαλύτερη προσβολή και ηθική μείωση από τον όρο «Ιδιώτης», ο οποίος χαρακτήριζε τον άνθρωπο που δεν ενδιαφερόταν για τα τεκταινόμενα στην πόλη του και δεν ασχολείτο με τα κοινά. Ο όρος αυτός προσέλαβε σταδιακά ονειδιστική σημασία και τελικά ξέπεσε στην έννοια του απαίδευτου και του ανόητου. Σήμερα, βέβαια, ο όρος έχει άλλη σημασία και αναφέρεται στον άνθρωπο που σταματά να ασχολείται με τα θέματα του τόπου του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κατηγορείται για αυτή του την απόφαση από τους συμπολίτες του.

Άλλοι καιροί, αλλά ήθη

Οι καιροί αλλάζουν και μαζί τους αλλάζουν και τα ήθη και στα κάθ’ ημάς σημαίνει ότι έχουμε βάλει πολύ νερό στο κρασί μας για ό,τι

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Γράμμα από την Αγία Πετρούπολη, την αριστοκρατική πόλη των Τσάρων

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

«Ο κόσμος μας είναι ένα βιβλίο. Αυτός που δεν έχει ταξιδέψει, 
διάβασε μόλις μια σελίδα από αυτό»
ΑΓΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ

Μου το έλεγαν και δεν το πίστευα πως η Αγία Πετρούπολη είναι ίσως μια από τις ομορφότερες πόλεις του κόσμου. Μια πόλη βγαλμένη από παραμύθι. Είναι η πόλη με τα αυτοκρατορικά παλάτια, τις εντυπωσιακές εκκλησίες, τις λεωφόρους, τα παραμυθένια κανάλια και τα τοξωτά γεφύρια, τα πάρκα και τα μουσεία. Το όνειρο κάθε ταξιδιώτη που θέλει να χάσει το μυαλό του στο πέρασμα της αχανούς ιστορίας. Ένας τόπος γεμάτος από έντονες δονήσεις, που σε κάνει να αναπολείς και να φαντάζεσαι το ένδοξο παρελθόν μιας κραταιάς ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Το ανυπέρβλητο μεγαλείο της Αγίας Πετρούπολης είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η Ρωσία στους κλασσικούς ρυθμούς και στις τέχνες σε όλες τις δυνατές εκφάνσεις. Λίγο από την βερολινέζικη πόλη του Βρανδεμβούργου. Κάτι από την αρχιτεκτονική του Βατικανού. Κάτι από την αρχαία Ελλάδα. Λίγο από την αυτοκρατορική αίγλη της Βιέννης και των Βερσαλλιών. Λίγο από Δυτική Ευρώπη. Με αυτό το σκεπτικό χτίστηκε η Αγία Πετρούπολη. Να μοιάσει λίγο έως πολύ στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις και να γίνει η Πύλη της Ρωσίας στον δυτικό κόσμο.

Και αν η εντύπωση που αφήνει αρχικά στον επισκέπτη της είναι πως το έκανε με έναν υπερβολικό, επιτηδευμένο τρόπο, τελικά, η Αγία Πετρούπολη τα καταφέρνει: Χτίζει

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Αντιεμβολιαστικό Κίνημα: Καλωσορίσατε στον Μεσαίωνα

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Αφιερωμένο στη μάνα που δεν εμβολιάζει το παιδί της

Η ιλαρά, μια ξεχασμένη ασθένεια μας χτυπά την πόρτα σαν συνέπεια και του αντιεμβολιαστικού κινήματος. Φορείς και ιατρικοί σύλλογοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για να αποφύγουμε μια επιδημία ιλαράς και στη χώρα μας, τη στιγμή που η επιδημική έξαρση της ασθένειας παρατηρείται στην Ευρώπη.

Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρομαι στο συγκεκριμένο θέμα. Πριν κάποια χρόνια, μέσα από τούτη εδώ την ιστοσελίδα, είχα ασχοληθεί με την καινούργια – που δεν είναι και τόσο καινούργια - μόδα(;) / τρέλα (;) που ακούει στο όνομα «αντιεμβολιαστικο κίνημα». Για όσους είχαν διαβάσει το κείμενο μου (κλικ), το οποίο αναδημοσιεύτηκε πρόσφατα, θα πρόσεξαν ότι σε κάποιο σημείο γράφω: «θεωρώ υβριστικό άτομα τα οποία ζουν επειδή εμβολιάστηκαν να αφήνουν τα παιδιά τους ανεμβολιαστα», κλείνοντας το άρθρο μου με την γενική διαπίστωση ότι: «τα εμβόλια παραμένουν ο φθηνότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος πρόληψης λοιμωδών νοσημάτων που εφευρέθηκε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας». Γιατί ποιος μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι δισεκατομμύρια, παιδικές κυρίως, ζωές, έχουν σωθεί, όταν μετά το εμβόλιο της Ευλογιάς, τα 1805 και της Φυματίωσης το 1919, άρχισε η ραγδαία παραγωγή εμβολίων, ιδιαίτερα μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά ταύτα, ανιστόρητοι γονείς και γιατροί, με περιορισμένη ή με μονομερή εναλλακτικού τύπου ενημέρωση, δεν μπορούν να «διαβάσουν» αυτή την προσφορά.

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Το αντιεμβολιαστικό κίνημα είναι εδώ!

Γράφει ο 
Παναγιώτης Σταμούλης
Παιδίατρος

Όταν, πριν από μερικά χρόνια, έγραφα ένα άρθρο στην έντυπη έκδοση αυτής της εφημερίδας σχετικά με τα οφέλη του εμβολιασμού των παιδιών, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ερχόταν εποχή, σαν τη σημερινή, που θα υπήρχαν γονείς οι οποίοι, βασιζόμενοι σε μύθους και ανακρίβειες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, θα αρνούνταν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, καθώς θεωρούν τα εμβόλια υπαίτια για την εκδήλωση καταστάσεων, όπως, για παράδειγμα, αυτισμού.
Στις ΗΠΑ, όπου ξεκίνησε αυτή η τρέλα, τα νούμερα των ανεμβολίαστων παιδιών έχουν, κατακόρυφα αυξηθεί, όχι ανάμεσα στους φτωχούς και ανασφάλιστους , όπως θα περίμενε κανείς, αλλά ανάμεσα στα μεσαία και υψηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα, όπου η ψευδοεπιστήμη βρίσκει γόνιμο έδαφος και έχει βάλει γερές ρίζες. Ενδεικτικά αναφέρω ότι τα ποσοστά εμβολιασμού των παιδιών στην περιοχή του Λος Άντζελες της Καλιφόρνια των ΗΠΑ είναι στο ίδιο επίπεδο με αυτά του …Νοτίου Σουδάν (Αφρική). Μοναδικά πράγματα! Τούτο έχει σαν αποτέλεσμα αρρώστιες (διφθερίτιδα, τέτανος, κοκκύτης, πολιομυελίτιδα, κ.α.) που είχαν σχεδόν εκλείψει, να κάνουν την επανεμφάνιση τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία

Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι, ούτε να αντιπαρατεθώ με τους οπαδούς του αντιεμβολιαστικού κινήματος, ούτε να επιχειρηματολογήσω κατά των απόψεων που εκφράζουν – αυτό δεσμεύομαι να το κάνω πολύ σύντομα μέσα από τούτη εδώ τη στήλη - , αλλά να παρουσιάσω, σε γενικές γραμμές, τις θέσεις τους και να σκιαγραφήσω το προφίλ τους.

Ποιες είναι οι απόψεις και τα πιστεύω του αντιεμβολιαστικού κινήματος;

Σταχυολογώ μερικές από αυτές όπως τις βρήκα καταγεγραμμένες στο διαδίκτυο.

1. Δεν υπάρχουν πλέον λοιμώξεις. Τα εμβόλια είναι περιττά.

2. Η μείωση των λοιμώξεων τα τελευταία χρονιά δεν οφείλεται στα εμβόλια, αλλά στις καλύτερες συνθήκες υγιεινής. Η μείωση αυτή ξεκίνησε πριν την έναρξη των εμβολιασμών.

3. Τα εμβόλια δεν είναι 100 % ασφαλή και αποτελεσματικά. Είναι επικίνδυνα και...

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Στη χώρα των ιθαγενών τσιπουράκι, φραπεδάκι και στριφτό τσιγαράκι

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει και έχουμε ζήσει απίστευτα πράγματα στην Ελλάδα, αλλά ο κατήφορος – απ' ό,τι φαίνεται – δεν έχει τέλος και πλέον τίποτα δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση. Πολλές φορές που νομίζουμε ότι τα είδαμε όλα διαπιστώνουμε ότι δεν είδαμε τίποτα. Η πρωτοδεύτερη φορά αριστερά όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, όλα τα υπογράφει, αλλά δεν κουνιέται φύλλο!


Τίποτε δεν έχει αλλάξει

Ένα από τα πράγματα που περνάει κάπως απαρατήρητο – αλλά εμένα μου κάνει μεγάλη εντύπωση – είναι πως βλέπω διαρκώς ανθρώπους να συμπεριφέρονται σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Συμπεριφέρονται σαν να μην έχει χρεοκοπήσει η χώρα από το 2010. Συμπεριφέρονται σαν να μην έχουν αντιληφθεί πως η χώρα χρεοκόπησε και κανείς δεν οδηγήθηκε στην Δικαιοσύνη. Συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε δημοψήφισμα και σαν να μην ανατράπηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Μάλιστα, υπάρχει μια...

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Η διαδικασία της κατασκευής του Προτεκτοράτου ολοκληρώνεται. Θα τους αφήσουμε;

Γράφει ο
Παν. Γρ. Σταμούλης
Παιδίατρος

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και των συνενόχων του οδήγησε τη χώρα σ’ ένα νέο  -το τέταρτο στη σειρά- μνημόνιο. Αυτό το έκτρωμα που κατατίθεται για ψήφιση σε μια Βουλή που έχει απεμπολήσει οριστικά την εθνική της ταυτότητα και καλείται κάθε λίγο και λιγάκι να ψηφίζει νόμους υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, -να γίνεται, δηλαδή, ο φερετζές μιας αδίστακτης οικονομικής δικτατορίας-, δεν είναι απλά ένα 4ο Μνημόνιο, όπως πολλοί ισχυρίζονται και ο ξεπεσμός του δεν προσδιορίζεται απλά και μόνο στο γεγονός πως είναι το 2ο κατά σειρά Μνημόνιο που προσυπογράφουν οι σφετεριστές της «αριστερής» ταυτότητας και της εμπιστοσύνης των αφελών. Αυτή τη φορά χαρακτηρίζεται επίσημα ως «Συμπληρωματικό μνημόνιο συμφωνίας» (sic), το οποίο έρχεται να συμπληρώσει το 3ο  μνημόνιο που ψηφίσαν τα κόμματα του δωσιλογισμού (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) τον Αύγουστο του 2015 με 223 ψήφους, νομιμοποιώντας έτσι τα δυο προηγούμενα που είχαν υπερψηφιστεί με λιγότερους των 180 ψήφων.

Ταπείνωση

Είναι μια κορυφαία πράξη ταπείνωσης -ίσως η πλέον καθοριστική- από ένα πολιτικό προσωπικό που αναλαμβάνει προκαταβολικά τη δέσμευση να μην αποτολμήσει ούτε καν τη δικαστική προσβολή της κατάφορα αντισυνταγματικής φυσιογνωμίας του εκτρώματος.  Ο εξευτελισμός της Δικαιοσύνης από

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Εμπαιγμός

Γράφει
ο Παν. Γρ. Σταμουλης
Τοπικός Σύμβουλος Σκοπέλου
Παιδίατρος

Οι τοπικές κοινωνίες των Βορείων Σποράδων είναι ανάστατες βλέποντας να εκτυλίσσεται μπροστά στα ματιά τους μια απίθανη φαρσοκωμωδία σε βάρος τους με πρωταγωνιστή μια ναυτιλιακή εταιρεία, η οποία, αφού κατοχύρωσε με το πλοίο της μια ετησία δρομολόγηση (από 1/11/2016 ) στη γραμμή των Βορείων Σποραδων, αρνειται να την εκτελέσει, βρίσκοντας κάθε φορά διάφορες προφάσεις. Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι το πλοίο να μείνει σε 7μηνη ακινησία και να εμφανιστεί μόνο τους 4 κερδοφόρους καλοκαιρινούς μήνες, έχοντας ήδη αποφύγει την χασούρα της χειμερινής περιόδου. Και όλα αυτά με τις ευλογίες του αρμοδίου υπουργειου και με τις πλάτες κάποιων, οι οποίοι επιτρέπουν στην εν λόγω εταιρεία να συνεχίζει ξεδιάντροπα να μην εφαρμόζει τον νόμο, όπως έχει υποχρέωση.

Το κόστος και οι ευθύνες

Το κόστος αυτής της απαράδεκτης τακτικής, τόσο για τις τοπικές κοινωνίες  όσο και για το δημόσιο ταμείο είναι σημαντικές. Δεν θα αναφερθώ στην απώλεια εσόδων του Δημοσίου από την μη καταβολή των προβλεπόμενων σε ανάλογες περιπτώσεις προστίμων για κάθε ανεκτέλεστο δρομολόγιο, –σε μια εποχή, μάλιστα , που οι απλοί πολίτες στενάζουν κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης– αλλά στις τεράστιες επιπτώσεις που έχει αυτή η απαράδεκτη τακτική στην οικονομία των τριών νησιών μας.

Βρισκόμαστε, ήδη, στο κατώφλι της νέας τουριστικής περιόδου με τις προβλέψεις για εντυπωσιακή άνοδο του τουριστικού ρεύματος στα νησιά μας και οι Βόρειες Σποράδες εξακολουθούν να εξυπηρετούνται ανεπαρκώς από ένα μόνο πλοίο στη γραμμή Βόλου – Βορείων Σποράδων. Το γεγονός αυτό θα  έπρεπε να δημιουργήσει ερωτήματα και προβληματισμούς στους κατοίκους των τριών νησιών, οι οποίοι, δυστυχώς, είναι, ως τώρα, απλοί, παθητικοι θεατές αυτής της κατάστασης, χωρίς να κάνουν τίποτα για να την αλλάξουν. Οι τοπικοί άρχοντες και των τριών νησιών οφείλουν από κοινού να δράσουν άμεσα και αποφασιστικά ώστε να σταματήσει επιτελους αυτός ο άθλιος εμπαιγμός.